Hataları Kabullenmek


Herkese merhabalar,

Akıp giden zamanın içerisinde hepimiz büyüyor, yaş alıyor ve değişiyoruz. 2022 yılına geldiğimiz bu bugünlerde şöyle geçmiş yaşantımıza dönüp baktığımızda kimimiz 10 yıllık yaşantısını gözden geçirirken kimimiz 15,20,30 yıllık hayatını gözden geçiriyor. Yani şu hayatta ne kadar yaşamışsak o kadar yılımızı gözden geçiriyoruz ve bu gözden geçirme sırasında bazen “İyi ki bunu yapmışım” diyor ya da “Keşke şunu yapmasaydım” diyoruz. Bu düşüncelerimize göre ya mutlu oluyoruz ya da pişman oluyoruz. Mutlu olmak bize kendimizi iyi hissettirirken pişman olmak ise bir o kadar üzücü oluyor. Burada daha çok pişmanlığımız üzerinde durmak istiyorum. Yaptığımız hatalar yüzünden kendimize o kadar çok işkence ediyoruz ki o kadar çok yargılayıcı yaklaşıyoruz ki kendimize olan bu yaklaşımımız var olan pişmanlığımızı daha üst seviyelere çıkarıyor. Elbette yaptığımız hatalar karşısında pişman olabilmek ve bunu telafi etmeye çalışmak güzeldir. Hatta bu bir erdemdir diyebiliriz. Yaptığımız hatayı kabul etmek bizim gelişmemiz için bir adımdır. Ne yazık ki bizim toplumumuz da hata yapmaya tolerans gösterilmemektedir ( genelleme yapılamaz ). Şöyle bir çocukluğumuza baktığımız zaman ebeveynlerimiz tarafından “Hayır yapma”, “Bu çok yanlış” gibi gibi bir sürü hayır cümleleri ile büyüyoruz. Aslında bizi engelleyen bu her “Hayır” cümleleri bizi mükemmel olmaya itiyor. İtmese bile mükemmel yapmak zorundaymış gibi kendimizi hissediyoruz. Ebeveynlerin çocuklarını ahlaki açıdan eğitmesi güzeldir. Tabi ki bu konudan şu sonuca varmamalıyız; “Hırsızlığın kötü bir şey olduğunu çocuğa anlatmayalım” veya “Adam öldürmenin kötü olduğunu çocuğa anlatmayalım” gibi gibi sonuçlara varmamalıyız. Bunlar çocuğa ahlaki yönden verilmesi gereken ve çocuğun iyiyi kötüyü ayırması açısından olması gereken şeylerdir. Burada anlatılmak istenen çocuğa zaman zaman hata yapabileceği yaptığı bu hatanın kendisini çok kötü bir insan yapmayacağı mesajını verebilmektir. Bu şekilde büyüyen çocuklar yetişkinlik yaşantılarında yapmış oldukları hataları kabul edebilir ve bu hatayı telafi edebilmeyi öğrenir.

Çocuklar dışında yetişkinler olarak da kendi yaşantımıza baktığımız zaman  bazı pişman olduğumuz şeyler mutlaka vardır. Bu noktalar da odak nokta pişmanlığın üzerinde aşırı derece durmaktan ziyade bu pişmanlığı fırsata çevirebilmektir. Hatalarımla, yanlışlarımla, doğrularımla kendimi kabul etmeli ve kendimize şefkatli yaklaşmalıyız. Elbette yapılan hatayı tekrar etmemeli ancak yapılmış olan bir hata yüzünden de kendimizi harap etmemeliyiz. Tabi hata yapabilme lüksümüz olduğunu kabul etmemiz gerekmektedir. Dediğim gibi hata yapmaya tahammülü olmayan bir toplumuz ve bir durum karşısında hatalı olsak bile kendimizi haklı çıkarabilmek için var gücümüzü ortaya koyuyoruz. Dolayısıyla önce hata yapabilmek lüksüm olduğunu bilmeli, sonra bunun farkına varabilmek ve sonra bunu telafi etmeye çalışmak. Kulağa çok kolay şeylermiş gibi gelmediğinin farkındayım ancak bu şekilde yapmak bizim elimizdedir. Hatayı kabullenmek ve bunu bir fırsata çevirmek kişisel gelişimimiz açısından bize yararlıdır.

Hatalarınızla, doğrularınızla ve yanlışlarınızla iyi ki varsınız.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Hoşçakalın, sağlıcakla kalın…