Ebeveynlerimizle İlişkimizi İyileştirmek


Bir ebeveyni reddettiğimizde,yargıladığımızda,suçladığımızda veya kendimizi ondan uzaklaştırdığımızda bunun yansımalarını kendi içimizde hissederiz.Bilinçli olarak bunun farkında olmayabiliriz ancak bir ebeveyni itmek,uzaklaştırmak kendimizin bir parçasını itmekle çok benzerdir. Kendimizi ebeveynlerimizden  uzaklaştırdığımızda onlarda olumsuz olarak nitelendirdiğimiz özelliklerin bilinçdışı olarak kendimizde ifade bulur. Örneğin ebeveynlerimizi soğuk,eleştirel veya agresif olarak deneyimliyorsak kendimizi de soğuk,kendini eleştiren ve hatta agresif olarak deneyimleriz. Ebeveynlerimizde reddettiğimiz özelliklerin aynısını gösteririz. Bu bağlamda bize yapıldığını düşündüğümüz şeylerin aynısını kendimize yaparız.

Çözüm,ebeveynlerimizi kalplerimize yakınlaştıracak bir yol bulmak ve onlarda (ve kendimizde) reddettiğimiz özellikler için farkındalık oluşturmaktır. Böylece zor olan bir şeyi,bize güç veren bir şey haline getirebiliriz. Kendimizin acı dolu kısımlarıyla-genelde ailemizden miras aldığımız kısımlar bir ilişki kurarak bunları değiştirme imkanımız vardır.Zalimlik gibi özellikler,nezaketimizin kaynağı olabilir;yargılarımız,şefkatimizin temelini oluşturabilir.

Kendimizle barışık olmak genellikle ebeveynlerimizle barışık olmakla başlar. Size verdikleri şeyleri,iyi bir şeylere dönüştürebilir misiniz? Onlar hakkında düşünürken açık olabilir misiniz? Ebeveynleriniz hala hayattaysa onların yanındayken savunma duvarlarınız olmadan durabilir misiniz? Kendinizi daralmış veya savunmaya geçmiş halde bulursanız ya da koruma moduna geçtiğinizi fark ederseniz, muhtemelen ilişkiyi iyileştirmek üzere bir girişimde bulunmadan önce biraz daha içsel çalışma yapmaya ihtiyaç duyuyorsunuz anlamına geliyordur.

Ebeveynlerimiz ölmüş,hapishanede mahkum olmuş veya bir acı denizine gömülmüş olsa dahi iyileşme gerçekleşebilir. İçinize kabul edebileceğiniz,ailenizin sevgisini ifade ettiği tek bir anı,iyi bir niyet,sevecen bir görüntü,anlayış var mı? Sıcak bir içsel görüntüyle kendinizi bağlama ebeveynlerinizle dışarıdan kurduğunuz ilişkiyi de değiştirmeye başlayabilir. Olmuş olanı değiştiremezsiniz ancak ebeveynlerinizin değişmesini veya olduklarından farklı insanlar olmalarını beklemediğiniz müddetçe mevcut olanı değiştirebilirsiniz.İlişkiye farklı şekilde tutunması gereken sizsiniz. Bu sizin işiniz, ebeveynlerinizin değil. Gerçek soru ise şudur: Bunu istiyor musunuz?

Ünlü Budist rahip Thich Nhat Hanh,ebeveynlerinize kızgın olduğunuzda aslında “Kendinize kızarsınız. Mısır koçanının,mısır tanesine kızması gibidir” der. Bize şunu söyler: “Annemiz ya da babamıza kızgınsak,nefes alıp vermeli ve bir uzlaşma noktası bulmalıyız. Mutluluğa giden tek yol budur.”

Uzlaşma büyük ölçüde içsel bir harekettir. Ebeveynlerimizle ilişkimiz onların ne yaptığına,nasıl olduklarına veya nasıl karşılık verdiklerine bağlı değildir. Bizim ne yaptığımızla ilgilidir. Değişim,bizim içimizde gerçekleşir.

Bugün sizlere “Seninle Başlamadı” kitabından 2-3 sayfayı paylaştım. Hayatımızda eksikliğinin hiçbir zaman dolmayacağını düşündüğümüz şeylerin bir şekilde çözümü olduğunu görebiliyoruz. Ebeveyn sevgisinden,şefkatinden yoksun kaldığımızı düşünüyorsak bunu kendi iç dünyamızdan başlayarak çözümleyebiliriz. Bunun için hazır olmanız ve başlamaya istekli olmanız çok kıymetli. Umarım içsel olarak değişimlere adım atar ve çözümleyemediğimiz içsel durumlarımızı çözümleriz ve kendi çocuklarımıza olmasını istemediğimiz gibi yaklaşmayız.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Hoşçakalın,sağlıcakla kalın.

Psikolog Sevdenur Yıldırım

(Kaynak: Seninle Başlamadı-Mark Wolynn)