KİMİN UMURUNDA?
İbrahim Çakırdağ

İbrahim Çakırdağ

KİMİN UMURUNDA?

08 Eylül 2022 - 08:56

Ülke elden gitmiştir. Gerçek budur. Toplumun gailesini çekmediler. Halkı düşündüler mi? İnsanlarımız isyanları oynamaktadır. Duyan var mı? Kendi kaderimize terk edildik. Bu nasıl zihniyettir? Küçük bir azınlık mutludur. Geniş halk yığınları sömürülüyor. Görünen köy kılavuz ister mi? Yozlaştık. Her türlü pislik buradadır. Kirlendik. Nasıl düzlüğe çıkacağız? Bu gidişle mümkün değildir. Kendi kendimizi kandırmaya devam ediyoruz. Gerçeklerle yüzleşmek istemiyoruz. Zamlar başını aldı gidiyor. Dayanacak gücümüz kaldı mı? Fiyatlar sürekli değişiyor. Alım gücümüz erimiştir. Karnımızı doyuramıyoruz. Sosyal hayat unutulmuştur. Borç batağında yüzmekteyiz. Taksitler ödenemiyor. Sözde sosyal bir varlığız. Faturalar cep yakmaktadır. Eski günlere döndük. Elektrik kesintileri sürmüyor mu? Hangi çağda bulunuyoruz? Herkes birbirine gebedir. Bunlar kendi yandaşlarını kollamaktadırlar. Farklı düşüncede olanlara yaşam hakkı tanınmıyor. Sosyal adalet nereye gitti? İş yapan var mı? Topu birbirlerine atıyorlar. İstifa kültürü diye bir kültüre sahip değiliz. Bu durumdan hukukçular memnun mu? Vatandaşlık dağıtımı sürüyor. Ülke sorma gir hanına dönüştü. Suç patlaması yaşanmaktadır. Kimin umurunda? Ahkam kesmede birincidirler. Nutuk atmayı biliyorlar. Sorunlarla boğuşmaktayız. Çareler üretiliyor mu? Bunlardan ne köy olur ne de kasaba. Çıkarlarına göre hareket ediyorlar. Ülke böyle yönetilmez. Muhalefetin sadece adı vardır. Kendisi yoktur. Statükoya hizmet etmiyorlar mı? Bazı sendikalar mücadele ediyor. Bu yeterli mi? Kavga ortak olmalıdır. Hep birlikte güçlüyüz. Bireysel düşünmek bizleri bu duruma getirmedi mi? 

Eylemler göstermelik olmamalıdır. Bu ülkede herkes yollara dökülmelidir. Çok geç kaldık. Bunca yıl ne yaptık? Neyi bekledik? Şimdi ne yapacağız? Çocuklarımız bizlerden mutlaka hesap soracaktır. Cevap verebilecek miyiz? Boşuna suçlu arıyoruz. Topluca intihar ettik. Defterimizi dürdüler. Barışa susamadık mı? Barış her zaman bir erdemdir. Kıbrıs sorunu rafa kaldırıldı. Geleceğimiz çözüme bağlıdır. Hep birlikte çözümü zorlamalıyız. İradeyi elimize alabilecek miyiz? Sorun siyasi değil mi? İşimiz Allaha kaldı. Gidişat bu mesajı veriyor. Koltuk sevdası bir başkadır. Koltuk uğruna her adımı atıyorlar. Koltuklar kalıcı değildir. Hesap sormayı öğrenemedik. Hayatı sorgulamak istemedik. Beni sokmayan yılan bin yaşasın demedik mi? Artık günü bile kurtaramaz durumdayız. Her tarafımız dökülüyor. Çöktük. Bu yapı sürdürülebilir değildir. Taze kana ihtiyacımız vardır. Denenmiş partilerle bir yere varamayız. Bunu ne zaman anlayacağız? Sözler yerine getirilmiyor. Hizmet alamıyoruz. Popülizm yapılmaktadır. Sistem sorunu ortada duruyor. Planlama özürlüyüz. Gelişi güzel adımlar atılmıyor mu? Yasalar mutlaka güncel olmalıdır. Hukuk devleti kültürümüz çok düşüktür. Kültür ve sanat anlayışımız evrensel boyutta mı? Geleneksel yaklaşımlardan kurtulamıyoruz. Nasıl çağdaş ülke olacağız? Laf ile çağ yakalanmaz. Dünya bizleri adam yerine koyuyor mu? Tanınmıyoruz. Dünyadan izole edildik. Çok seslilikten korkuyorlar. Her zaman basın emekçilerinin yanında olmalıyız. Susmak bize yakışmaz.  Çok seslilik zenginlik kaynağıdır. Çağdaş iletişim anlayışı çok sesliliğe dayanır. Basını susturmak olacak iş mi? Yazılı ve görsel medya desteklenmelidir. Kurumları özelleştirmeye çalışmak doğru bir adım olamaz. Kurumlara yatırım yapılmalıdır. Önemli ola bunu başarabilmektir. Toplumsal çıkarlar önde tutulmalıdır. Dayatmalar çözüm getirmez. Uçurumun kenarındayız. Ne zaman kendimize geleceğiz? Söylesenize… 

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar