Gençlerin Hevesini Kırmayın
Sevdenur Yıldırım

Sevdenur Yıldırım

Gençlerin Hevesini Kırmayın

27 Ocak 2022 - 10:39

Herkese merhabalar,

Bu hafta sizlere geçen hafta kaleme almış olduğum “Etrafındakileri Kendini Över Gibi Öv!” başlıklı konunun kafalarınız da oluşturabileceği soruların yanıtları üzerinde duracağımı söylemiştim.Ancak bu konuyu bir başka zamana atarak sizlere çok daha önemli olduğunu düşündüğüm bir konuyu ele almak istiyor ve biraz da olsa sitemimi dile getirmek istiyorum.

Var olan sitemim Kıbrıs’ı kötülemek amacıyla değil aksine dikkat çekilmesi gereken konulardan birisi olduğunu ortaya koyabilmek amacıyla dile getiriliyor. Kıbrıs’ta doğmuş,büyümüş ve yaşamış birisi olarak ülkemi seviyor ve yaşamaktan dolayı mutlu ve gururluyum.Ben bir genç olarak sadece ülkemizde bazı işlerin yürütülmesi şeklinden hoşlanmıyor ve açıkçası işlerin bu şekilde yürümesinden aşırı derecede rahatsızlık duyuyorum.Bir genç olarak motivasyonum kırılıyor ve ülkeme faydalı olabilmek adına giriştiğim durumlardan geri çekilmek isteği duyuyorum. Tabi ki karşılaştığım bazı durumları, bazı tavırları genellememek koşuluyla söylüyorum. Biz gençlerin önünün kapatılmasından ziyade aksine daha çok açılması gerektiğini düşünüyor ve savunuyorum.Bizler okulumuzu bitirip artık kendi ayaklarımız üzerinde durabilmek adına önümüze çıkan fırsatları değerlendiriyor ve yanlış yaparak doğruları öğrenmeye çalışıyoruz.Eminim ki hiçbir akranım şu işi en iyi ben yaparım düşüncesiyle bir işe kalkışmıyor ve emin olmayarak adımlar atıyor.Bu kötü bir şey değildir aksine öğrenebilmek adına çaba sarfetmektir.Nasihat etme konusuna gelinince yetişkinler bizlere son derece güzel nasihatlarde bulunabiliyorken örneğin asla pes etme, sürekli çabala vs. gibi tavsiyeleri gönül rahatlığı ile verebiliyorken iş destek olma kısmına gelince nedense bu nasihatler bir çöp oluyor gibi hissediyorum.Tabi ki genelleme yapmadan bu fikirlerimi dile getiriyorum.Elbette gençlere destek olan, onları motive eden insanların varlığı da söz konusudur ama sanırım destek olmaktan çok aksine engel çıkaranlar daha çoktur.Engel çıkarmak derken yanlış anlaşılmak istemiyorum.Elbette birebir kişiye yönelik şeyler söz konusu olmuyordur ancak karşılaştığımız muameleler, gördüğümüz tavır ve baştan savma durumları sıkça yaşanmaktadır.Bende bunları bizzat yaşayan birisi olarak toplumumuzun bu konuda çok ciddi eksikliği olduğunu düşünmekteyim ve bu konuya toplum açısından değinmek ve bunların biz gençlerin motivasyonunu kırdığını bilmenizi istiyorum. Elbette ki gün içerisinde çok yoğun çalışıyor ve çok insan ile uğraşıyor olabilirsiniz. Bu yazıyı okurken aklınızdan tam olarak bunlar geçiyor olabilir.”Sen bizim neler ile uğraştığımızı biliyor musun?” gibi gibi şeyler söyleyebilirsiniz.Elbette yaptığınız işlere saygı duyuyor ve çok yorulduğunuzun farkındayım.Ancak tüm bunlar gençlerin motivasyonunu kırmanıza sebep olacak şeyler değildir.En azından bizler bir yere gittiğimiz zaman insan yerine konmak, derdimizin ne olduğunu anlatabilmek, bizlere öncülük eden insanların bizlere destek olduğunu bilmek gibi gibi şeyleri hakettiğimizi düşünüyorum. Göz göze iletişim kurmak, bir hal ve hatır sormak,sıkıntıyı anlamaya çalışabilmek bunlar sizlerden hiçbir şey eksiltmez iken karşınızdaki kişide motivasyon arttırır. Yaptığı işten zevk alır ve mutlu olur. Yaptığı işten dolayı mutlu olan insan çevreye mutluluk yayarken mutsuz olan insan mutsuzluk yayar. Neden elimizde birlikte mutlu olmak varken mutsuzluğu,öfkeyi,kibiri,gururu seçiyoruz hiç anlam veremiyorum.Ne yazık ki bir insana insan olduğu için değer vermeyi, bir insanı gerçekten dinlemeyi, belki tam anlamıyla yardımcı olamasam da ne yapabilirim acaba diye düşünebilmeyi, gerçekten empati yapabilmeyi,gülümsemeyi,sana yardımcı olmayı çok isterdim ama üzgünüm elimden bir şey gelmiyor demeyi öğrendiğimizde her şeyin çok daha iyi ve güzel olacağı inancındayım. Ancak bu yazılan şeylere ne yazık ki çok saçma gözü ile bakılacaktır. Gerçekten saçma gözüken şeyleri bir hayatımıza uygulayabilsek ve saçma olmadığını bizzat deneyimleyebilsek ne çok şey değişecektir anlatamam.Kitaplarda mutlu anne ve babaların mutlu çocuklar yetiştireceği söylenir. Bu söze çok katılmakla beraber ek olarak “Mutlu İnsanlar Mutlu Toplum Oluşturacaktır” cümlesi ile yazımı sonlandırayım.Umarım mutlu olmayı ve insana insan olduğu için değer vermeyi öğreniriz.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Hoşçakalın, sağlıcakla kalın…

(Bu hafta böyle bir konu ile biz gençlerin duygularına tercüman olmak istedim.)

 

YORUMLAR

  • 1 Yorum
  • E.k
    6 ay önce
    Cok guzel bir konuya deginmissin genclere yardimci olmak yollarini acmak lazim yazilara devam kalemine saglik

Son Yazılar